نه شرکت فعال در حوزه کریپتو روز پنجشنبه ۱۵ اکتبر ۲۰۲۶ گروهی به نام «ائتلاف کوانتومی» (Quantum Alliance) تشکیل دادند تا در برابر تهدید کوانتومی بیت‌کوین و دیگر بلاک‌چین‌ها استانداردهای امنیتی مشترک تعیین کنند. به برآورد این ائتلاف، حدود ۶ میلیون بیت‌کوین، یعنی نزدیک ۳۰ درصد کل عرضه، در آدرس‌هایی قرار دارد که کلید عمومی آن‌ها روی شبکه آشکار شده است.

اعضا و ساختار ائتلاف

در میان اعضای اعلام‌شده نام Quantus، Postquant Labs، بنیاد Midnight (وابسته به چارلز هاسکینسون)، Keystone، Abelian و شرکت امنیتی Hacken دیده می‌شود. این گروه از الگوی نهاد استانداردگذاری اینترنت (IETF) پیروی می‌کند. پیشنهادها بر اساس شواهد عمومی و پیاده‌سازی واقعی جلو می‌روند، نه اندازه شرکت یا میزان توکن، و همه خروجی‌ها به‌صورت باز منتشر می‌شود. ائتلاف چهار کارگروه دارد: مهاجرت بلاک‌چین، سیستم‌های دانش صفر پساکوانتومی، امنیت کیف پول و سازگاری میان زنجیره‌ها. هدف آن تعریف معیار «آمادگی کوانتومی» و آزمون ادعاهای مقاومت در برابر کوانتوم است.

اختلاف بر سر زمان تهدید

هیچ رایانه کوانتومی فعلی توان استخراج کلید خصوصی از کلید عمومی را ندارد، اما پیش‌بینی‌ها اواخر دهه ۲۰۲۰ را برای نخستین حمله عملی مطرح می‌کنند. ریچارد کارباک، مدیر فنی Postquant Labs، سال ۲۰۲۸ را تاریخی واقع‌بینانه می‌داند. برین بنت از شرکت The Vault می‌گوید کسی تاریخ دقیق را نمی‌داند، اما برآوردها مدام پایین‌تر می‌آید. به گفته او، پرسش برای متولیان دارایی این است که اگر این روز زودتر برسد، می‌توانند به‌موقع مهاجرت کنند یا نه.

فریز یا انتقال کوین‌های قدیمی

بحث داغ دیگر سرنوشت کوین‌های آسیب‌پذیر است؛ از جمله حدود ۱.۱ میلیون بیت‌کوین منسوب به ساتوشی ناکاموتو. چانگ‌پنگ ژائو، بنیان‌گذار بایننس، پیشنهاد کرده اگر این کوین‌ها با پیشرفت فناوری کوانتومی همچنان دست‌نخورده بمانند، فریز شوند. کارباک انتقال را به فریز ترجیح می‌دهد و نگهداری کوین‌های آسیب‌پذیر در یک تراست را پیشنهاد کرده تا مالکان با اثبات مالکیت به آن‌ها دسترسی پیدا کنند. بنت هم معتقد است فریز تصمیمی حاکمیتی برای خود شبکه بیت‌کوین است و پیامدهای جدی برای حق مالکیت و بی‌طرفی شبکه دارد.

به گفته بنت، هزینه اصلی ایمن‌سازی، هماهنگ کردن کیف پول‌ها، صرافی‌ها، متولیان دارایی و توسعه‌دهندگان پروتکل است، نه خود رمزنگاری. به نوشته کوین‌دسک، امضاهای جایگزین ممکن است فضای بیشتری در بلاک بگیرند و کارمزد را بالا ببرند یا ظرفیت تراکنش شبکه را کم کنند.

منبع: کوین‌دسک و دیکریپت