صرافیها هر واریز را با ابزارهای AML اسکرین میکنند. مسیر معمول دردسر:
از یک فروشنده P2P تتر میخری — ارزانتر از بازار.
آن تتر چند لایه قبل، از یک هک یا اسکم آمده — تو نمیدانی.
به صرافی واریز میکنی؛ موتور AML صرافی منبع را پرچم میزند.
کل حساب — نه فقط آن واریز — تا پایان بررسی مسدود میشود.
سختگیرترین اسکرینینگ. مواجهه با میکسر و آدرسهای تحریمی حتی چندلایه عقبتر معمولا به «بررسی و تعلیق» میانجامد.
به وجوه سرقتی و خوشههای اسکم حساس است؛ واریز از ولتهای نوساز با گردش بالا بیشتر پرچم میخورد.
روی منبع وجوه (source of funds) تمرکز دارد؛ سابقه فریز آدرس فرستنده وزن زیادی میگیرد.
جزئیات سیاست هر صرافی متفاوت و غیرعمومی است — اما همه آنها به یک داده مشترک نگاه میکنند: ریسک AML آدرس فرستنده. همان چیزی که SafeON قبل از واریز به تو نشان میدهد.
آدرس فرستنده (فروشنده P2P) را قبل از قبول انتقال چک کن — مهمترین قدم.
ولت خودت را هم بسنج؛ اگر قبلا وجوه آلوده گرفته باشی، امتیازش را ببین.
امتیاز بالای ۳۰ بود؟ از یک ولت تمیز تازه برای واریز استفاده نکن که «مسیر» را پاک کند — صرافی مسیر را میبیند. معامله را بازنگری کن.
برای ولتهای پرتکرار، رصد خودکار فعال کن تا افزایش ریسک یا فریز را زود بفهمی.
فقط از مسیر پشتیبانی رسمی همان صرافی پیگیری کن و مدارک منبع وجوه را آماده داشته باش. SafeON خدمات رفع مسدودی ارائه نمیدهد — گزارش ریسک SafeON میتواند بهعنوان مستند مسیر وجوه کمکت کند.
زیر ۳۰ (کمریسک) معمولا بیدردسر است. ۳۰ تا ۵۹ یعنی قبل از واریز، منبع وجوه را دستی بررسی کن. بالاتر از ۶۰ ریسک جدی مسدودی دارد.
بیشتر صرافیهای معتبر داخلی هم اسکرینینگ دارند و واریز از منبع پرریسک ممکن است حساب را به احراز مجدد یا مسدودی بکشاند. سنجش قبل از واریز همهجا صدق میکند.